ျပီးခဲ့တဲ့ေန႔ကေျပာခဲ့သလိုပါပဲ။ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရဲ႔ အသက္ဟာ စကားလံုးသံုးႏႈန္းတတ္မႈ အေပၚမွာ အမ်ားၾကီးမူတည္ပါတယ္။ပိုျပီး႐ွင္းသြားေအာင္ဥပမာတစ္ခုေလာက္ထပ္ေရးျပပါဦးမယ္။
အဲဒီလို.....
အိပ္မက္ေတြ ပ်က္စီးသြားတုန္းက
ဘ၀ဆိုတာ...... ႏွင္းမက်တဲ့ေဆာင္းလိုပဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္။
တကယ္ဆို `ကလီယ္ိုပါထရာ` အေၾကာင္း
မင္းမသိသင့္ခဲ့ဘူး အခ်စ္ရယ္
႐ိုး႐ိုး႐ွင္း႐ွင္းေလးပဲ ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကဗ်ာရဲ႔ အဓိပါယ္ကိုေတာ့ ႐ွင္းျပစရာမလုိဘူးထင္ပါတယ္။ ဒီကဗ်ာထဲမွာပဲ
စကားလံုးေ႐ြးခ်ယ္မႈေရာ၊
တင္ျပပံု (Presentation) ေရာ၊
နိမိတ္ပံု အသံုးအႏႈန္းေရာ သံုးမ်ိဳးလံုးသေဘာေပါက္ေအာင္ ႐ွင္းျပခ်င္ပါတယ္။
ပထမဆံုးအေနနဲ႔ လြမ္းလြမ္းလ်လ် ခံစားခ်က္ကိုေပၚလြင္ေအာင္ေရးျပရတာျဖစ္လို႔ စကားလံုးအသံုးအႏႈန္း ေ႐ြးခ်ယ္တဲ့အခါမွာ ေပ်ာ့ေျပာင္းႏြဲ႔လ်တဲ့ စကားလံုးမ်ိဳးကို ေ႐ြးျပီးသံုးရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ စကားလံုးကစားသြားပံုေလးကို နည္းနည္းေျပာခ်င္ပါတယ္။
`အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတုန္းက` ဆိုတာကို႐ိုး႐ိုးတန္းတန္းျပန္ေရးရင္
`ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးျပတ္သြားတဲ့အခါမွာ ေကာင္မေလးအေပၚ ထားတဲ့ ေကာင္ေလးရဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အိပ္မက္ေတြ ပ်က္စီးသြားတယ္` လို႔ေရးလို႔ရပါတယ္။ အဲဒါကို သူငယ္ခ်င္းတို႔က
`သမီးရည္းစားျပတ္လို႔ ဘဲေလးကခံစားရတာကိုမ်ား အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားသေလး ဘာေလးလုပ္ေနတယ္၊ အသည္းေတြကြဲခဲ့ရတုန္းက လို႔ေရးလည္းျဖစ္တာပဲ` ဆိုျပီး ေမးရင္ေမးခ်င္လိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ေရးလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏွစ္ေၾကာင္းကို ယွဥ္ၾကည့္ရင္ Impression အမ်ားၾကီးကြာသြားပါတယ္။
`အသည္းကြဲခဲ့ရတုန္းက` ဆိုတဲ့စာသားက စာဖတ္သူရဲ႔ အေတြးကို သိပ္မဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါဘူး။ တနည္းေျပာရရင္ စာဖတ္သူကို ေတြးစရာတစ္ခုခု ဆက္ျပီးမေပးႏိိုင္ပါဘူး။
`အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတုန္းက`ဆိုတာကိုဖတ္ရတဲ့အခါမွာေတာ့စာဖတ္သူဟာအနည္းဆံုး
`ဘယ္လို အိပ္မက္ေတြပ်က္စီးသြားတာလဲ` ဆိုတာေလာက္ေတာ့ ေတြးယူရေတာ့မွာပါပဲ။ အဲဒီလို ေတြးရျပီ ဆိုကတည္းက ဒီကဗ်ာဟာ စာဖတ္သူရဲ႕ စိတ္၀င္စားမႈကို အလိုလို သိမ္းယူျပီးသားျဖစ္သြားပါျပီ။
အခု႐ွင္းျပခဲ့တဲ့ ဥပမာက စကားလံုးေ႐ြးခ်ယ္မႈ၊ စကားလံုးကစားမႈေတြကို ဘယ္လိုစိတ္၀င္စားေအာင္ သံုးရမလဲ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္ေအာင္ ေျပာျပခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ႐ွင္းျပခဲ့တဲ့အတြက္ ဆိုလိုရင္းကို အတိအက် သေဘာမေပါက္ေသးရင္ေတာင္ ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းေလာက္ ေတာ့ သိသြားၾကျပီထင္ပါတယ္။
ဆက္ျပီးေျပာခ်င္တာက နိမိတ္ပံုသေကၤတ အေၾကာင္းပါ။ နိမိတ္ပံုသေကၤတရဲ႕ အဓိပါယ္ကို အရင္႐ွင္းျပပါ့မယ္။ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း သေဘာေပါက္သြားေအာင္လို႔ အားလံုးနားလည္လြယ္မယ့္ ဥပမာကိုေပးပါ့မယ္။ က်ေနာ္တိ္ု႔ ဗီဒီယိုကားေတြၾကည့္တဲ့အခါ ဇာတ္လမ္းထဲက ဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ ေသေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေသတဲ့ပံုကို တိုက္႐ိုက္မျပဘဲ အဲဒီဇာတ္ေကာင္ရဲ႕ ဓါတ္ပံုက်ကြဲတာမ်ိဳး ၊ က်ီးကန္းေတြ တအာအာေအာ္တာမ်ိဳးေတြကို ဒါ႐ိုက္တာက ႐ိုက္ျပေလ့႐ိွပါတယ္။ အဲဒါ
`နိမိတ္ပံု` ပါပဲ။ ဓါတ္ပံုက်ကြဲသြားတာဟာ အဲဒီဇာတ္ေကာင္ေသေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ နိမိတ္ပါ။ကဗ်ာတဲမွာသံုးတဲ့ နိမိတ္ပံု ဟာလည္း ဒီသေဘာပါပဲ။ နားလည္ေလာက္ျပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ ကဗ်ာထဲမွာ
`ႏွင္းမက်တဲ့ ေဆာင္း` နဲ႔
`ကလီယိုပါထရာ` ဆိုတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြက နိမိတ္ပံုသေကၤတေတြ အေနနဲ႔ သံုးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။
မနက္ျဖန္ မျပီးေသးတဲ့
`နိမိတ္ပံုသေကၤတ` အေၾကာင္းကို ဆက္ပါဦးမယ္။ ေစာင့္ျပီးဖတ္ေပးၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဗ်ာအေၾကာင္းက တကယ္ေျပာရင္ အ႐ွည္ၾကီး မ္ို႔လို႔ ဒီေခတ္ေပၚကဗ်ာစာစုက အမ်ားၾကီးေရးျပရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အစတုန္းကေတာ့ သေဘာေလာက္ပဲ ေျပာေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ ေစာင့္ျပီးဖတ္ေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ႐ွိမွန္းသိရလို႔ ဆက္ေရးဖို႔ အားေတြ႐ွိလာပါတယ္။ မနက္ျဖန္ထပ္ျပီး ဖတ္ေပးၾကပါဦး။
မနက္ျဖန္က်မွ နိမိတ္ပံုသေကၤတ အပိုင္းကို ဆက္ျပီးေျပာပါ့မယ္။
You need to be a member of mMz to add comments!
Join this social network